Emergency debate a precursor to next parliament
The battle lines drawn between the government and the opposition in the general election campaign were last Tuesday (9) brought before parliament when it was re-convened to extend the Emergency Regulations by another month.
Due to the intense campaigning for the general election, many members from both the governing party and the opposition were not present in parliament on the 9th. The opposition parties as always were the least represented that day.
The parliament that was dissolved in February was reconvened to extend Emergency.
While the governing party and its allies voted for the extension of the regulations, all opposition political parties voted against in unison.
Interestingly, it was the broad opposition coalition that voted against the extension of Emergency.
Key among those who opposed was the JVP who initially voted in favor of the regulations since its declaration in 2005.
The vote on emergency was also indicative of things to come in the next parliament after the elections. It was indicative that the opposition forces regardless of divergent policies could still act together one certain issues.
The extension of Emergency Regulations was viewed with some suspicion by the opposition ranks.
The main question posed by the opposition ranks during the Emergency debate was the need for the extension given the end of the war. The government on the other hand maintained the importance of the regulations claiming although terrorism has been eliminated, forces that backed terrorism were still in action and needed to be
crushed.
Moving the motion to extend Emergency, Prime Minister Ratnasiri Wickremanayake said there were some
who reported information according to the agendas of those against the state and there were others who engaged in activities which affected the sovereignty of the country.
He noted that it was essential to put a stop to all such activities to ensure the safety of the people.
Wickremanayake said there were certain forces who were working towards breaking the unitary status of Sri Lanka without considering that it is an independent state.
He therefore said pro LTTE forces still existed today though the organization was crushed militarily.
“We still hear the growling of tigers though they are no more,” he said.
“The government accepts the fact that it has to work closely with the world but one must understand that Sri Lanka is not a colony of a superpower,” he added.
Given the objections raised by opposition parties before parliament commenced session on the 9th, the Premier observed that the most unfortunate thing was the absence of a common platform to face the common issues faced by the country. “Those who are against the state are organizing themselves while the people of this country are divided without working as a single community,” Wickremanayake said.
However, the opposition legislators accused the government of suing Emergency Regulations to suppress the media and other dissenting voices.
Chief Opposition Whip Joseph Michael Perera charged that the Emergency was being used by the government for many purposes apart from safeguarding national security.
He also noted that the regulations were being used by the government to violate laws in the country, especially during election time.
Perera pointed out that the governing party supporters have found immunity in Emergency Regulations to violate election laws.
He also drew attention to the security provided to opposition parliamentarians, which was even taken before the Supreme Court.
Perera observed that since parliament was once again in session, the IGP has to be informed to provide security to all legislators.
Firebrand JVP parliamentarian Sunil Handunnetti also charged that the government has mademany undemocratic acts under the guise of Emergency Regulations.
He questioned as to why there was a need for Emergency Regulations when the war has been over for eight months.
He charged that the government declared eight detention centers under the Emergency Regulations. “Why is there a need for detention centers when the war is over?” he queried.
Handunnetti also said the extension of Emergency would be a carte blanch for thugs associated with the government to carry out attacks against opposition members, as the police have so far remained silent on complaints lodged about such attacks.
However, following the debate that lasted from 9.30 a.m. till 1 p.m., Emergency was extended with 93 votes being cast in favor and 24 against.
By Mandana Ismail Abeywickrema
මහ මැතිවරණයෙන් පසුව අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවක්
මහ මැතිවණයෙන් ශක්තිමත් බලයක් ලබාගෙන වසර තුනක කාලයක් සදහා අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට කටයුතු කරන්නේයැයි සරත් ෆොන්සේකාගේ නායකත්වයේන් පිහිටුවාගෙන ඇති ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානයේ ප්රධාන කොටස් කරුවෙක් වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම් නායක අනුර කුමාර දිසානායක කීවේය.
‘‘මේ වන විට මෙම අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුව සකස් කිරීම සදහා වන වැඩපිළිවෙල මේ වන විට සකස්කරමින් සිටිනවා. ඒ සදහා ආණ්ඩුපක්ෂයේ මන්ත්රීවරුන් සමග මෙන්ම විවිධ දේශපාලන පක්ෂ සමගද අපි සාකච්ඡුා කරමින් සිටිනවා.’’ මාර්තු 11 වැනිදා කොළඹදී පැවති ප්රවෘත්ති සාකච්ඡුාවකදී හෙතෙම කීවේය.
මැතිවරණයෙන් පසුව ඉදිරිපත් කරන වැඩපිළිවෙල පිළිබද මේ වන විට ෆොන්සේකා සමග සාකච්ඡුා කරන බවද ඔහු කීවේය. ‘‘අපි දේශපාලන පක්ෂ අතර සකස් කරගන්නා වැඩපිළිවෙලේ සාරාංශයක් ඔහුගේ බිරිද හරහා ඔහුට යැවීමට කටයුතු කරනවා. මේ වැඩපිළිවෙල පිළිබද ඔහු දක්වන අදහස් වලින් පෝෂණය අරගෙන අවසන් වැඩපිළිවෙල ඉදිරිපත් කරනවා.’’ දිසානායක සදහන් කළේය.
මැතිවරණයෙන් පසුව සකස්කරන අන්තර් කාලීන ආණ්ඩුව පිළිබද ෆොන්සේකා දැනුම්දීමට හැකියාව ලැබෙන්නේ ඔහුගේ බිරිද හරහා පමණක් වන බවද ඒ අනුව අදාල කාරණා ඇය හිටපු යුද හමුදාපතිවරයාට පවසනු ඇති බවද ඔහු කීවේය.
මැතිවරණයෙන් පසුව සකස් කරන අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවට ඕනෑම මන්ත්රීවරයක්ට එක්වීමට හැකියාවක් ඇතැයි මෙම මාධ්ය හමුවට එක්ව සිටි එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සිට ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානයට එක්වූ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී ජයන්ත කැටගොඩ පැවසුවේය.
‘‘අවුරුදු තුනක අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුව මගින් අපි ¥ෂනය වංචාව නැති කිරීමට අවශ්ය පියවර ගන්නවා.’’ කැටගොඩ කීය.
රටේ යහ පාලනය ඇතිකර ¥ෂනය වංචාව නැති කිරීම සදහා ගත හැකි සෑම පියවරයක්ම මෙම අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවෙන් ගන්නා බවද දිසානායක කීවේය. ‘‘මේ සදහා පවතින ව්යවස්ථාව වෙනස් කළ යුතුනම් එය අපි වෙනස් කරනවා. විධායක ජනාධිපති ක්රමය වෙනස් කරනවා. මානව හිමිකම් ශක්තිමත් කරනවා.’’
ජනතාවගේ ජීවන වියදම පාලනය කිරීමටද මෙම අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවේදී කටයුතු කරනු ඇතැයි ඔහු සදහන් කළේය.
ෆොන්සේකා ඇතුළු ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානය විසින් තමන්ගේ ඉදිරි වැඩපිළිවෙල පිළිබද ජනතාවට දැනුම්දීමට කටයුතු කරන නමුත් ආණ්ඩු පක්ෂය මැතිවරණයෙන් පසු ක්රියාත්මක කිරීමට නියමිත වැඩපිළිවෙල කුමක්දැයි යන්න මෙතෙක් ජනතාව හමුවට ඉදිරිපත් කර නැතැයි දිසානායක චෝදනා කළේය.
‘‘ව්යවස්ථාව වෙනස් කිරිම සදහා තුනෙන් දෙකක බලයක් ලබාදෙන්නැයි ආණ්ඩුව ඉල්ලනවා. ඉදිරිපත් කරන ව්යවස්ථාව මොකක්ද කියලා තවම රටට කියලා නැහැ. මේ ඉදිරිපත් කරන්න හදන්නේ මර්දනකාරී ව්යවස්ථාවක්. හැකිනම් මැතිවරණයට තමන් ඉදිරිපත් කරන ව්යවස්ථා සංශෝධනය කුමක්දැයි කියා රටට ඉදිරිපත් කරන්නැයි අපි ආණ්ඩුවට අභියෝග ඛරනවා.’’ හෙතෙම පැවසුවේය.
මාසයකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ අත්අඩංගුවේ පසුවන හිටපු යුද හමුදාපතිවරයා බැලීමට ලබාදී තිබූ පැයක කාලය මේ වන විට පැය දෙකක් දක්වා දීර්ඝ කර ඇතැයි අනෝමා ෆොන්සේකා කීවාය. එහෙත් ඔහුට රජයේ පුවත් පත් හැර වෙනත් කිසිදු පුවත්පතක් බැලීමට අවස්ථාව ලබාදෙන්නේ නැතැයි ඇය කීවාය.
ෆොන්සේකාට විරුද්ධව චෝදනා පහක් යටතේ නඩු පැවරීමට කටයුතු කරන බව හමුදා ප්රකාශක ප්රසාද් සමරසිංහ මාර්තු 8 වැනිදා ප්රකාශ කළ අතර මෙම චෝදනා මොනවාද යන්න ප්රකාශ නොකිරීම පිළිබද දිසානායක විරෝධය දැක්වූයේය. මේ වන තෙක් ෆොන්සේකා ඉදිරිපත් කරන යුද අධිකරණයේ විනිශ්චයකරුවන් කවුරුන්ද යන්න ප්රකාශ නොකිරිම පිළිබද ඔහු ප්රශ්ණ කළේය.
‘‘ෆොන්සේකා කියන්නේ තරු හතරක ජනරාල්වරයෙක්. ඔහුට වඩා උසස් නිලධාරියෙක් යුද හමුදාවේ සිටියේ නැහැ. මේ නිසා ෆොන්සේකා විරුද්ධව යුද අධිකරණයකට විනිශ්චයකරුවන් පත්කළ නොහැකියි. මේ සදහා ප්රතිපාදන හමුදා පනතේ නැහැ.’’ මේ අනුව ඉදිරියේදී අධිකරණ හමුවට ගොස් අදාල කරුණු පැහැදිළි කිරිම සදහා නීතිවේදීන් මේ දිනවල කටයුතු කරමින් සිටින බවද දිසානායක කීවේය.
ජෙනරාල්වරයා බේර ගන්න අපේ කැපවීම හැමදාම තියෙනවා.
ජෙනරාල් ෆොන්සේකා නිදහස් කර ගැනීම සඳහා වූ කි්රයා මාර්ගයේදී සෑම විටම එක්සත් ජාතික පක්ෂය සම්පූර්ණ කැපවීමක් සිදු කරමින් සිටින බව එක්සත්ජාතික පක්ෂ මහලේකම් තිස්ස අත්තනායක පැවසීය.
“මානව හිමිකම් පෙක්සම් අධිකරණයට අරන් ගියෙත් අපි. මේ සඳහා ඉදිරිපත් වෙලා ඉන්න සියලුම නීතිඥයන් අපේ අය. ජෙනරාල්වරයා පිළිබඳව ආරංචිය ලෝකය පුරා ගෙන යන්න මූලික වෙලා කටයුතු කළේ විපක්ෂ නායක වරයා. ඔහුව නිදහස් කරන්න පුලුවන් දෙගොල්ලකට පමණයි. එ් සන්ධාන ආණ්ඩුව අනික එක්සත් ජාතික පෙරමුණ.” මහලේකම්වරයා සඳහන් කළේය.
සන්ධාන ආණ්ඩු කෙදිනකවත් ඔහු නිදහස් නෙකරන බවත් එක්සත් ජාතික පෙරමුණ බලයට පතවුව හොත් ජෙනරාල්වරයා නිදහස් කරන බවත් ලේකමිවරයා සඳහන් කළේය.
“ඊළඟට ආණ්ඩුව හදන කෙනාට තමයි ඔහුව නිදහස් කරන්න පුලුවන් වෙන්නේ. කොහෙම වුණත් ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධනයට බලයට එන්න බැහැ. එක්සත් ජාතික පෙරමුණ තමයි 90% උදවි කළේ ජනාධිපතිවරණය වෙලාවෙදි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ උදවි නෙකළා කියනවා නෙවෙයි. නමුත් මිලියන 4-5 ජනතා කැමැත්ත තියෙන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට.” මහ ලේකම්වරයා සඳහන් කළේය.
පොදු අපේකෂකයා ඉදිරිපත් කරමින් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වූයේ විධායක ජනාධිපති ක්රමය අහෝසි කිරීම සඳහා බවත් එ් සඳහා අවශ්ය කැපවීම එක්සත්ජාතික පෙරමුණ වශයෙන් සිදු කළ බවත් ප්රතිඵලය කෙසේ වෙතත් ඊළඟ පියවර වෙත පැමිණ තිබෙන බවයි හෙතෙම සඳහන් කරන්නේ.
“ස්ති්රක්ක කිහිපයක නායකත්වය දීලා අපිත් එක්ක වැඩ කරන්න කියලා අපි එතුමාට කීවා. නමුත් එකඟ වුණේ නැහැ. එ්ක එතුමාගේ කැමැත්ත. එක්සත් ජාතික පෙරමුණ ඔහු සමග නැහැ කියලා කියන්න බැහැ. එතුමගේ ඡන්ද ව්යාපාරය අපට කරන්න බැහැ. අපි අපේ පක්ෂය වෙනුවෙන් එ් දෙවල් කළ යුතුයි.” මහ ලේකම් අත්තනායක සඳහන් කළේය.
කෙසේ වුවද මැතිවරණයෙන් පසු ජනතා විමුක්ති පෙරමුණත් ජෙනරාල්වරයාගේ පක්ෂයේ උදවිය මෙන්ම එක්සත් ජාතික පෙරමුණත් එකට මුණ ගැසෙන බවත් එ අවස්ථාවේදී සියලු දෙනා එක්ක කටයුතු කරන බවත් හෙතෙම සඳහන් කළේය.
මහ ලේකම්වරයා සඳහන් කරන පරිදි සමාජයට මෙන්ම ආණ්ඩුවටද ජාත්යන්තර ත්රස්තවාදියකු අත් අඩංගුවේ සිටින බව අමතකය. ඔහු සුර සැප විදින විට සියලූම පහසුකම් විදින විට රටේ පමණක් නොව ලෝකයේම වීරයකු වශයෙන් පිළිගත් ජෙනරාල්වරයා අවම පහසුකම් මැද පීඩා විදින බව ද හෙතෙම සඳහන් කළේය.
“කේ පී අත් අඩංගුවට ගත්තද ස්ව කැමැත්තෙන් ඉන්නවද කියන එක නම් අපට තාම ප්රශ්ණයක්. අත් අඩංගුවට ගත්තානම් අධිකරණයට යවන්න ඕන. හැමෝටම හොරෙන් මේ පුද්ගලයා සඟවාගෙන සටින්නේ කුමක් නිසාද කියන එක ගැටලූවක්.”
ඔහු සතු නැව් සමූහය ගැනීමට යැයි පවසමින් ඔහු රදවා සිටින්නේ සියලු පහසුකම් සමඟ බවයි හෙතෙම පවසන්නේ. එකී දේපල වලින් ලැබෙන වත්කම් වලට කුමක් වෙනවද යන වගද කිසිවකු නොදන්නා බවයි හෙතෙම පවසන්නේ.
මෙසේ සිතා බලන විට ජෙනරාල්වරයා අත් අඩංගුවට ගැනීම දේශපාලන හේතුවක් බව කැපී පෙනෙන බවද මහලේකම්වරයා සඳහන් කළේය. කෑපී පෙනෙන චෝදනා තිබෙන ජාත්යන්තර ත්රස්තවාදියා තබාගෙන කුමක් කරන්නේද යන්නත් ජනෙරාලවරයා යුධඅධිකරණයට යවන්නට ඉක්මන් වන්නේත් කුමක් සඳහාද ගැටලූවක්ව පවතී.
උතුරු නැගෙනහිර ඩෙංගු රෝගය අවම වන ලකුණු
පසුගිය සමයේ උතුරු සහ නැගෙනහිර ප්රදේශ වල සීග්රයෙන් පැතිර ගිය ඩෙංගු උණ රෝගය මේ වන විට ක්රමයෙන් අවම වී යන බව වසංගත රෝග විද්යංශය පෙන්වා දෙයි. පසුගිය දෙසැම්බර් මස පමණ සිට පෙබරවාරි මාසය වන තෙක් උතුරු නැගෙනහිර ප්රදේශයන්හී විශාල වශයෙන් ඩෙංගු රෝගය පැතිර ගියේය. මෙහිදී ඩෙංගු රෝගීන් 1700කට ආසන්න වූ අතර 14 දෙනෙක් මිය ගියහ. ඒ තත්ත්වය මේ වන විට බොහෝ දුරට ම්ග හැරී ඇතැයි වසංගත රෝග ඵීද්යංශයේ වෛද්ය හසිත තිසේරා පැවසුවේය.
‘‘ඊසාන දිග මෝසමත් සමගම පැතිර ගිය වර්ෂාව හේතුවෙන් ඩෙංගු රෝගය මේ ප්රදේශවල ඉක්මනින් පැතිර ගියා. ඩෙංගු රෝගය පිළිබද සාමාන්ය ජනතාවගේ තිබුණු අවධානය හේතුවෙන් සහ නිසි අකාරයෙන් සෞඛ්ය අංශයේ අවධානය නිසා රෝගය පැතිර යාම අවම කරගන්න හැකියාවක් ලැබුණා.’’ වෛද්ය තිසේරා පැවසුවේය.
මේ වන විට මේ වසරේ ගෙවුණු මාස දෙක තුළ ඩෙංගු රෝගීන් දස දහසකට ආසන්න ප්රමාණයක් වාර්තා වී ඇතැයි සෞඛ්ය අංශයේ වාර්තා පෙන්වා දෙයි. පසුගිය වසරේ ඩෙංගු රෝගය වසංගතයක් තත්ත්වයට පත් විය. එහිදි රෝගීන් අති විශාල සංඛ්යාවක් වාර්තා වූ අතර රෝගීන් තුන්සියයකට අධික පිරිසක් මරු මුවට පත් විය. 2009 වසර අගභාගය වන විට මේ තත්ත්වය සෞඛ්ය අංශයේ දැඩි අවධානයත් සමගම යම් තාක් දුරට පාලනය වී තිබුනද මේ වසර වන විට නැවතත් ඩෙංගු රෝගය උත්සන්න වී තිබේ.
‘‘ගිය අවුරුද්දෙ ඩෙංගු මැඩ පවත්වන්න සෞඛ්ය අංශ ලොකු මැදිහත් වීමක් කළා. ඒ කැපවීම නිසා ඇත්තටම ඩෙංගු රෝගීන් මිය යාම අඩු වුණා. ඒත් දැන් ආයෙමත් ඩෙංගු රෝගය වැඩි වෙනවා. සෞඛ්ය අංශ වල හිඩැසක් තියෙන නිසයි මෙහෙම වෙන්නෙ. හැකි ඉක්මනින් මේ තත්ත්වය පාලනය කරන්න පියවර නොගත හොත් නැවතත් ඩෙංගු රෝගය වසංගතයක් වීමේ අවදානම තියෙනවා.’’ ඩෙංගු රෝගයට භාජනය වූ හෙද නිලධාරී අවිස්සාවේල්ලේ ඉන්දික සම්පත් පැවසුවේය.
මේ වන විට ඩෙංගු රෝගය පැතිරීයාම වළක්වා ලීමට අවශ්ය සියථම පියවරයන් ගන්නා බව වසංගත රෝග ඵීද්යා කාර්යංශය ප්රකාශ කරයි. ඒ සදහා කියුබාවෙන් ගෙන්වන බී ටී අයි බැක්ටීරියාව ඩෙංගු පැතිරී යන ප්රදේශ වල හැකි ඉක්මනින් යෙදීමට බලාපොරොත්තු වන බව සෞඛ්ය අමාත්යංශය ප්රකාශ කළේය. විශේෂයෙන්ම ගුවනේ සිට මේ බැක්ටීරියාව විසිරුවා හැරීමට පියවර ගන්නා බව සෞඛ්ය අමාත්යංශය පෙන්වා දෙයි.
මහ මැතිවණයේ ප්රචාරක රැළි ලබන සතියේ
මහ මැතිවරණය ඉලක්ක කරමින් ප්රධාන මැතිවරණ රැළි ලබන සතියේදී ආරම්භ කිරීමට නියමිතය.
මැතිවරණය සදහා නාම යෝජනා භාරදුන් වහාම තමන් මැතිවණය ව්යාපාරය ආරම්බ කළේයැයි එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය හා ෆොන්සේකාගේ නායකත්වයෙන් පිහිටුවාගෙන ඇති ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානය සදහන් කරයි.
‘‘එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මැතිවරණ ව්යාපාරය මේ වන විට ආරම්භ කර තිබෙනවා.’’ මාර්තු 10 වැනිදා කොළඹදී පැවැති ප්රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහ ලේකම් අමාත්ය මෛත්රිපාල සිරිසේන කීවේය.
ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානයද මැතිවරණය ජයග්රහණය සදහා අවශ්ය පසුබිම සකස් කරගැනීම සදහා අවශ්ය වන ආකාරයේ මැතිවරණ ව්යාපාරය මාර්තු පළමුවැනිදා ආරම්භ කර තිබෙනේය. මීට සමගාමීව මේ වන විට අත්අඩංගුවේ පසුවන ෆොන්සේකා නිදහස් කරන්නැයි බල කරමින් මාර්තු 8 වැනිදා කොළඹදී රැළියක් පැවැත්වූ බවද ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානයේ ප්රකාශකයෙක් කීවේය.
සෑම මැතිවණ දිස්ත්රික්කයක්ම නියෝජනය කරමින් ප්රධාන රැළියක් බැගින් පැවැත්වීමට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය කටයුතු කර ඇතැයි අමාත්ය සිරිසේන කීවේය. ඒ ඒ දිස්ත්රික්කයේ පැවැත්වෙන ප්රධාන මැතිවරණ රැළිය සදහා ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ සහභාගීවීමට නියමිත බවද අමාත්ය සිරිසේන සදහන් කළේය.
මේ අතර මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වන විපක්ෂයේ ප්රධාන දේශපාලන පක්ෂය වන එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්රධාන රැළි මාර්තු 19 වැනිදා යාපනයෙන් ආරම්භ කරන්නේයැයි එම පක්ෂයේ මහ ලේකම් තිස්ස අත්තනායක කීවේය. සාමාන්යයෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය සිය මැතිවරණ ව්යාපාරය මහනුවරින් ආරම්භ කරන නමුත් මෙවර එවැනි ආකාරයේ ප්රධාන රැස්වමක් මහනුවර පැවැත්වෙන්නේ නැත. විශාල වශයෙන් මහජනතාව සහභාගී කරගන්නා පළමු රැළිය වන්නේ මෙම රැළියයි.
යාපනයේ පැවැත්වෙන ආරම්භක ප්රධාන රැළියෙන් පසුව ලංකාව පුරා විපක්ෂ නායකවරයා සහභාගීවන මැතිවරණ රැළි පවත්වන බවද ලංකාව පුරා එවැනි ආකාරයේ ප්රධාන රැස්වීම් තිස්දෙකක් පැවැත්වීමට කටයුතු කර තිබෙන බවද අත්තනායක කීවේය.
ඒක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අවසාන ප්රධාන රැළිය අපේ්රල් 5 වැනිදා කොළඹදී පැවැත්වීමට කයුතු යොදා තිබෙන බවත් සිය පක්ෂයේ ප්රතිපත්ති ප්රකාශය මාර්තු 16 වැනිදා කොළඹදී පැවැත්වීමට නියමිත බවත් හෙතෙම කීවේය.
‘‘ප්රජාතත්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානයේ සිටින දේශපාලන පක්ෂවල ජාතික නායකයින් සහභාගීවන ප්රධාන රැස්වීම් සෑම දිස්ත්රික්කයකම පවත්වනවා. එම රැස්වීම් ලබන ෂතියේදී ආරම්භ කරනවා.’’ ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානය ප්රකාශ කරයි.
මැතිවරණයට ඉදිරිපත්ව සිටින දේශපාලන පක්ෂවල නායකයින් සහභාගීවන ප්රධාන රැස්ම්වලට අමතරව මැතිවරණ කොටිඨාශ මට්ටමින් කුඩා රැස්වීම් පැවැත්වීමටද දේශපාලන පක්ෂ කටයුතු යොදා තිබේ. එක්සත් ජනතා සන්ධානය විසින් සියලූම මැතිවරණ කොට්ඨාශ නියෝජනය වන පරිදි පොකට් රැුස්වීම් පැවැත්වීමට නියමිත බවද අමාත්ය සිරිසේන කීවේය. එවැනි කුඩා රැස්වීම් මේ වන විට ආරම්භ කර තිබෙන බව අමාත්යවරයා කිවේය.
මැතිවරණ කොට්ටාශ මට්ටමන් පවත්වන ආසන බලමණ්ල රැස්වීම් මේ වන විට එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් පවත්වනු ලබයි. මාර්තු 18 වැනිදා වන විට මෙම ආසන බලමණ්ඩල රැස්වීම් සියල්ලම පවත්වා අවසන් කරන්නේයැයි එක්සත් ජාතිික පක්ෂය පවසයි.
මේ අතර ගෙයින් ගෙට යමින් ජන හමු පවත්වමින් සිය මැතිවරණ ව්යාපායර ඉදිරියට ගෙන යන්නේයැයි ප්රජාතන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානය කියයි.
තුනෙන් දෙකක බලයක් ලබාදෙන්නැයි ඉල්ලමින් පාලක පක්ෂය වන එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය මැතිවරණයට ඉදිරිපත්ව සිටින අතර පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලයක් ලබාගැනීමේ අරමුණින් එක්සත් ජාතික පක්ෂය මැතිරවණ සටන් බිමට පිවිස සිටී. පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා විශයෙන් මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වූ ජෙනරාල් ෆොන්සේකා හා එම විපක්ෂයේ සන්ධානයේ සිටි ප්රධානම දේශපාලන පක්ෂයක් වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එක්ව මැතිවරණ සටනට ඉදිරිපත්ව සිටින්නේ බලය ලබාගැනීමේ අරමුණින් බවද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සදහන් කරයි.
මෙම මැතිවරණයෙන් තුනෙන් දෙකක බලයක් ලබාගෙන පවතින ව්යවස්ථාව වෙනස් කිරීමට කටයුතු කරන්නේයැයි ප්රවෘත්ති දෙපාර්තමේන්තුවේදී පෙබරවාරි 25 වැනිදා පැවති ප්රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී අමාත්ය ජී.එල්.පීරිස් කීවේය. පවතින ව්යවස්ථාව වෙනස් කළ යුතු නිසාවෙන් මෙවර එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය නියෝජයන කරමින් තරග බිමට පිවිස ඇති සියලූම අපේක්ෂකයින් දිස්ත්රික් අපේක්ෂකයින් වශයෙන් තරග කරන්නේයැයි ඔහු පැවසුවේය.
පාලක පක්ෂය තුනෙන් දෙකක ජයක් බලාපොරොත්තුවුවත් එැවැනි ආකාරයේ ජයක් ලබාගැනීමට අවස්ථාව ලබාදෙන්නේ නැතැයි එක්සත් ජාතික පෙරමුණ යටතේ තරග කරන ප්රධාන දේශපාලන පක්ෂයක් වන ශ්රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්රසයේ මහ ලේකම් හසන් අලි කීවේය. ‘‘ආණ්ඩුවට තුනෙන් දෙකක බලයක් ලබාගැනීමට අපි අවස්ථාව ලබාදෙන්නේ නැහැ. මේ නිසා තමයි අපි තනිවම තරග කරන්නේ නැතිව පක්ෂ කිහිපයක් එක්ව තරග කරන්නේ.’’ හෙතෙම කීවේය.
‘‘මේ මැතිවරනණයෙන් ආසන වැඩි සංඛ්යාවක් ලබාගැනීමට නොවෙයි බලය ලබාගැනීමට කටයුතු කළ යුතුයි.’’ ප්රජාන්ත්රවාදී ජාතික සන්ධානය යටතේ තරග කරන අපේක්ෂකයින් හමුවූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණු නායක සෝමවංශ අමරසිංහ මාර්තු 4 වැනිදා කීවේය.
When the razzmatazz fades
One and a half months ago, Colombo was a tense place. Elections results had been declared, with the incumbent President Mahinda Rajapaksa emerging as the clear victor, managing to secure almost sixty percent of the total cast ballots. His defeated foe in the race and one time ally, (Retd.) Gen. Sarath Fonseka and supporters were taking residence at Cinnamon Lakeside hotel in Colombo for the election night, and found themselves surrounded by armed personnel. Fonseka alleged he was being intimidated; Government refuted the claims and stated that he is being provided increased security. The atmosphere was explosive.
Then things cooled off a bit. Word started spreading along the grapevine that Fonseka would be arrested. Tension ensued.
The campaign office of Fonseka being raided was the first sign.
A week later. He was arrested at the same venue.
Fonseka was charged with committing military offences. His supporters along with his partners for the failed Presidential bid sprang into action. When legal means were taken from one end, the other protested in the form of demonstrations, shouting slogans and holding placards. The demonstration outside the Supreme Court complex brought together massive numbers, to an unprecedented level. In several places around the country, these protests came under attack from Government supporters, or were disbanded by the police. One thing was visible, which was the large numbers in which they gathered and the immense energy they possessed.
Now however, the energy seems to have run out.
On Monday March 8, a month since Fonseka was arrested, the Democratic National Alliance led by the Janatha Vimukthi Peramuna held a rally to again call for the release of Fonseka. On the International Women’s Day, they made Anoma Fonseka the star.
The wife of the arrested former Commander of the Army was thrust upon the limelight by circumstance. Anoma, who was previously a mere supporting character, was all of a sudden taking the lead role in the drama that unfolded upon the political stage.
Whilst the drama was unfolding, the spectators were dwindling and the popcorn ran out.
Although the initial processions and rallies gathered thousands who were pumped up with vigour, the momentum was seen slowing down with time. When the common opposition called for a rally to protest the the Government’s actions during the elections, more than four thousand came to Hyde Park. The crowd spilled over to the roads were witness to the public’s state of mind, and its sentiments towards Fonseka.
Monday however, was a different story. The crowd was there, but in small numbers. It started small at around a thousand heads bobbing up and down, and sideways, and with time grew by about a thousand more.
The speeches, which were once articulately prepared and powerfully delivered, now seemed ad hoc, and at worst, dead. The people were the same. Cheers went up at the usual intervals, but were lacklustre compared to the vitality and dynamism which was once there.
Fonseka remains under detention. The Army reported that the Summary of Evidence against Fonseka has been completed, and now handed over to the Commander of the Army. The drama continues. The question is, how long will the popcorn last?
අගමැති නම් කරන්නේ බහුතරයේ කැමත්තෙන්
මැතිවරණයට පෙර අගමැතිවරයා නමිකිරීම අවශ්ය නොවන බව ආණ්ඩු පක්ෂය පවසයි. 78 ව්යවස්තාව අනුව එසේ කිරීමේ අවශ්යතාවයක් නොවන බවත් බහුතරයේ කැමැත්ත අනුව එය සිදු කරන බව ශ්රි ලංකා නිදහස් පක්ෂ මහලේකම් මෛත පාල සිරිසේන පවසයි.
මහ ලේකම් වරයා පවසන පරිදි ආණ්ඩුපක්ෂයට තුනෙන් දෙකේ බලය අවශය වන්නේ 78 ව්යවස්තාව වෙනස්කීරීමට සහ රාජ්ය සේවා නළමණාකරණය කිරීම සඳහාය.
අපේ්රල් 8 වනදා දෙවන වතාවටත් ජනතාව තමන්ගේ ඡුන්දය භාවිතා කරන්නේ ජනාධිපතිවරයාගේ බලය තහවුරු කිරීම සඳහා බවයි මහ ලේකම් වරයා මෙහිදී පවසා සිටියේ.
ඔහු පවසන් පරිදි කිසිදු පක්ෂ මහලේකම්වරුන් තරඟ නොකරන්නේ ඔවුන්ගේ ජයග්රහණය ඔවුනටවත් තහවුරුකර ගැනීමේ හැකියාවක් නොමැති නිසාවෙනි. සන්ධානය මේ වන විට හුදෙකලා වී ඇත් බවයි මහ ලේකම්වරයා පවසන්නේ.
විධායක ජනාධිපතිවරයාගේ කොපමණ බලතල තිබුණත් එම බලතල කි්රයාත්මක කිරීම සඳහා ශක්තිමත් පාර්ලිමේන්තුවක් අවශ්ය බව ද හෙතෙම පවසා සිටියේය.
A day in Vavuniya
The heat in Vavuniya is incredible – oppressive and dry, as if it is trying to sap every last ounce of moisture from you and evaporate it into thin air. As I clambered out of my blissfully air conditioned van and into Vavuniya’s searing heat a few days ago, I felt immediately tired, even though I had only been sitting and sleeping for the past 7 hours since we left Colombo.
I mentioned this to the young woman I was with, who I had picked up from her family’s house just outside of Vavuniya town and she cheerfully agreed. “It seems to get worse every year, even my aunties agree”, in her thick European accent. Only in Sri Lanka for a very brief visit, she met me and my crew for a day’s worth of filming connected to her charity work at the Vavuniya hospital.
My first impression of the hospital was that it looked quite new – I supposed it was probably built up after the end of the war last year. The paint on the walls was still fresh and clean and so were the wide windows, if you ignored a light coating of dust, inescapable in these parts. Walking inside however, I saw that the place was a mess of tired patients and harried medical staff. Stray, mangy dogs skittered unnoticed in and out of the open doors and crowds of aimless looking people sat on the floor of the entrance to the hospital and all along its corridors.
My companion saw my doubtful stares in their direction and clarified: “IDPs”, she said simply. “They arrive in busloads early morning, but they cannot leave until they’ve all been seen. They are only allowed to go back to the camps late in the evening. So they wait”. I remember the two young girls I had seen when I first stepped out of our vehicle in the parking lot. They were sitting at the foot of a dusty red government bus, staring at nothing in particular. I supposed they were waiting to go home too. I felt sorry for them, sitting there with nothing to do and in this terrible heat. One of them looked at me, brow furrowed, when I pointed a camera in her direction but looked away again, disinterested.
This would be the first of many times during my brief time in Vavuniya that I wished I spoke Tamil. Being a virtual first-time visitor to the area is quite a strange experience. It looks and feels like Sri Lanka, but at the same time feels like a different country – a place where you can’t read the signs and can’t understand the language. I wonder if some Tamils feel the same when they come to the South, or what they think of our lazy inability to learn Tamil when they have been forced to learn Sinhala in order to be able to communicate. It’s moments like these when I can almost feel that disconnect between our two communities, along with a dogged sense of how impossible it seems to rectify past mistakes.
The soldiers stationed within the hospital – apparently to keep an eye on patients with affiliations to the LTTE – reinforced this feeling. They seemed glad to talk to me and my crew and chatted to us quite freely, although they were careful to warn us not to film first. We obediently left our cameras aside, pointing in the opposite direction. They told us that there was a game of sorts going on between them and the people: the Tamils know how to speak Sinhala; the soldiers know how to speak Tamil. But neither side lets on to each other about this knowledge because they feel it gives them an added advantage to pretend that they cannot communicate. The implications of this made my head spin, so I looked around at my surroundings instead, trying to put it out of my mind for the time being.
The soldiers lived in a shelter that was made up of a series of asbestos and cardboard sheets – an impossibly tiny living space for even one person, let alone the 3 that were actually resident there. I discreetly peered inside but it was too dark to make out much more than a raised mattress, thin and rather grubby, with a gun leaning against it. I found it a strange paradox: the power those guns gave the soldiers and the simultaneous indignity of having to live in such squalor.
Other parts of the hospital were quite picturesque. A series of small chalets – what I assumed to be staff quarters – stood almost hidden amidst foliage that was still green despite the heat. Parakeets the colour of emerald caught the sunlight on their wings as they flitted around the leafy canopy.
Towards the more populated corridors of the hospital, there were monkeys – everywhere. Hanging off piping on the walls; trying mischievously to pry windows open; sitting on the roofs with their babies hugging their stomachs; peeping at me over the edge of the air conditioner on which they had chosen to perch as I took a few hurried photographs. I wondered whether all this ‘wildlife’ was a threat to the hygiene of the hospital but had no one really to ask.
By the time we left the hospital there wasn’t much time for anything else – we had to get back to Colombo by at least midnight so we decided to grab some lunch, head to the markets we had seen on the way in for some quick filming and then head home.
The last time I had been to Vavuniya was to Menik Farm in about November, to spend a few hours playing constructively with a group of small children. I didn’t see anything of the town and barely anything of the camps either. I only saw the controversial tents in the distance and the little children up close in all their disarming, dusty, sweetness.
Even then, what struck me most about Vavuniya was the dust. It got everywhere – into the folds of your shirt and into your hair. It coated your skin like a powder and stuck there, your sweat working like an adhesive. As we drove through the town this time too, the dust was actually visible – swirling heatedly with the wind that followed fast-moving vehicles on the road.
At first glance – which is pretty much all I got – Vavuniya is clearly a developing town. Some buildings are crumbling and decrepit while others look brand new, like the Courts complex. There was a lot of road-work going on and signs of construction were everywhere. Promisingly though, the town was bustling – shops were open, roads were busy and people were milling about on the streets. “It’s alive”, my companion murmured almost to herself as she peered out the window, possibly remembering a time when it wasn’t.
Almost everywhere we went, the roadsides were lined with bicycles – one of the main modes of transport in these areas –hundreds of them, shining in the harsh sunlight as their owners and parked and went about their business on foot. I wonder whether the use of bicycles will eventually die out as the town gets more developed and its people more prosperous. I hope not. In a way the bicycles seem to have become as idiosyncratic to these parts as the Palmyrah trees that dot the landscape the further North one travels.
We decided to do our last spot of filming on a streetside, where the markets were in full form. I love markets – the bustle, the colour, the beckoning vendors whose calls are universal no matter what language they’re in. As my cameraman hoisted his camera on his shoulder and started shooting, my companion and I whipped out our cameras – hers an SLR, mine a point-and-shoot – and started making the most of our last few minutes in the area.
The street was overflowing with goods for sale – clothes, food, pots, pans, you name it. Some of them were sold in actual shops, others in carts holding trinkets and toys, and yet others on mats on the ground, laid out for passers-by to peruse at leisure.
People watched us amusedly as we crouched by the roadside taking photographs of the vendors at work. The vendors themselves were quite thrilled to be the object of our attention. They spoke to me excitedly in Tamil, pointing to their neighbours, urging me to photograph them as well. I smiled and obliged. Their faces are irresistible – sunburned, lined with age and hardship but smiling despite it all at the distraction my friend and I presented.
When I visit places like this, that have literally been war zones in the very recent past, I marvel at how quickly humans can find it in themselves to recover and move on. These were all people who had the sounds of shelling ringing in their ears; who had seen destruction I could never even imagine – yet here they were, out on a Friday afternoon, doing their marketing, buying toys for their youngsters and making a living for their families.
One woman I tried to photograph had her face in the shadow of her umbrella. When she noticed my camera, she pulled the umbrella closer, hiding herself away from my lens. I wished I could have communicated to her that she needn’t – that she could have made a beautiful picture. Although probably not in the same words, her companions urged her to move the umbrella away and after a little bit of cajoling, she flung it aside and let sunlight flood her face. And I was right. She did make a beautiful picture.
As we walked away, my companion – now my firm friend – whispered in my ear – “watch this” and then turned around to let out a stream of fluent Tamil at the friendly vendors we had just been photographing. They gasped delightedly at the unexpected surprise and called out goodbyes to us as we moved on.
We did all our filming on that one street. There was so much to photograph and document, so much colour and life. I commented on this to my friend – who, despite having been born and bred in the West, yearned for her frequent visits to Vavuniya, where she would stay with her relatives in their tiny village houses, sleep with friendly frogs and play with her young cousins near the paddy fields by their property.
“I usually cry for a whole day when I leave” she said to me sadly as we settled back in our seats – finally away from the dust and heat – getting comfortable for the long ride ahead. We would be stopping at the airport on the way to drop her off so that she would be able catch her flight home. I gave a quick sympathetic hug. “The last time I was here,” she said, “I flew back home but missed it so much that I came back after three days for another week!” I laughed at this story a little incredulously. “Are you serious?” I asked and she nodded, adding simply, by way of explanation, “I just wasn’t ready to say goodbye. I never am”.
Her words have stuck in my head ever since, making the task of bridging our communities suddenly seem slightly less daunting. Why? Because it reminds me that, complex political divides aside, love for our country is something we all have in common. And something which also, strangely enough, puts us every single one of us on the same side.
By Tarika Wickremaratne
ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණ පිළිබද දැන්වත් ජනතාව අවධානය යොමුකළ යුතුයි – ගුණදාස අමරසේකර
ලංකාවේ වත්මන් තත්වය පිළිබද එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම් බැං කි මූන්ගේ දැඩි අවධානය යොමුව තිබෙන අතර මෙසේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය මේ ආකාරයෙන් ලංකාව පිළිබද අවධානය යොමුකරන්නේ ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණයක ප්රතිඵලයක් වශයෙන්යැයි දේශ හිතෛශී ජාතික ව්යාපාරයේ සභාපති වෛද්ය ගුණදාස අමරසේකර කීවේය.
පසුගිය කාලය පුරා ලංකාවට විරුද්ධව ජාත්යන්තර බලවේග විසින් දිගින් දිගටම ක්රියාත්මක වූ බවද අමරසේකර කීවේය. ‘‘මේ ක්රියාත්මක වන්නේ වෙන කිසිම දෙයක් නොවෙයි. පැහැදිලිවම ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණයක් ක්රියාත්මක වෙනවා. මේ කුමන්ත්රණයේ තවත් එක් සන්ධිස්ථානයක් තමයි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්වරයා කටයුතු කරන ආකාරය.’’ හෙතෙම කීවේය.
ලංකාවේ තත්වය පිළිබද එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්වරයා පසුගිය සතිය ඇතුළත දෙවරක්ම සිය අදහස් පළ කර තිබුනේය. ලංකාවේ තත්වය පිලිබදව තමාට උපදෙස් ලබාදිම සදහා උපදේශක මණ්ඩලයක් පත්කිරීම සදහා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම් බැං කි මූන් පියවර යොදා තිබුනේය.
මේ පිලිබද ලංකාවේ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ වහාම සිය ප්රතිචාර එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම් බැං කි මූන් වෙත දන්වා තිබුනේය. මේ පිළිබද ජනාධිපති රාජපක්ෂ විසින් එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්වරයා වෙත දුරකතනයෙන් දැනුම්දුන් බවද නිවේදනයක් නිකුත්කරම්න් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය මාර්තු 6 වැනිදා කීවේය.
‘‘ත්රස්තවාදී හා යුද ගැටුම් මගින් සිවිල් ජනතාව විශාල වශයෙන් ඝාතනය වන ඒ තුළින් බරපතල මානුශීය අර්බුද ඇතිවන රටවල් බොහොමයක් ලොව පුරා මේ වන විට තිබෙනවා. එවැනි රටවල මේ ආකාරයේ කමිටු පත් කිරීමට පියවර ගෙන නැහැ. මේ බව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්වරයා වෙත දැනුම්දුන්නා.’’ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලන නිකුත්කළ නිවේදනයේ සදහන් වූයේය.
‘‘ජනාධිපතිතුමා කමිටවක් පත්කිරිමට විරුද්ධ වීම නිවරදි දෙයක්.’’ වෛද්ය අමරසේකර කීවේය.
පසුගිය කාලය පුරාම ලංකාවට විරුද්ධව විජාතික බලවේග වත්මන් රජය පෙරලීම සදහා කළ කුමන්ත්රණ සාර්ථක නොවීම නිසා දැන් අලූත්ම කුමන්ත්රණය ලෙසින් මෙම උපදේශක මණ්ඩලයක් පත්කිරීමේ කුමන්ත්රණය ඉදිරියට පැමිණ ඇතැයි වෛද්ය අමරසේකර කීවේය.
‘‘මේ රජය පෙරලීමට නොර්වේ ඇමරිකාව ඇතුළු රටවල් මුලින්ම උත්සාහ ගත්තේ ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මැතිවරණයට ඉදිරිපත් කිරිමෙනුයි. ඒ කුමන්ත්රණය පරාජයට පත්වීමෙන් පසුව අලූත්ම පියවර වශයේ තමයි මේ උපදේශන කමිටු පත්කිරීමට කටයුතු කර තිබෙන්නේ.’’ වෛද්ය අමරසේකර කීවේය.
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්වරයාට උපදෙස් ලබාදීම සදහා කමිටුවක් පත්කිරීමෙන් පසුව ජනාධිපතිවරයා හා ආරක්ෂක ලේකම්වරයා ජාත්යන්තර යුද අධිකරණයක් හමුවට පැමිනවීමට මේ ජාත්යන්ත කුමන්ත්රණකරුවන් කටයුතු කරනු ඇතැයි වෛද්ය අමරසේකර අනතුරු ඇගවූයේය. ‘‘මොවුන් ජාත්යන්තර යුද අධිකරණයක් හමුවට පැමිණවීමේ පෙරහුරුවක් වශයෙන් තමයි මේ කමිටුව පත්කරන්න හදන්නේ.’’
මේ අතර ලංකාව අවධානය යොමුකළ යුතු ප්රධාන කාරණා සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට ඇති ප්රගතිය පිළිබදව සෑහීමකට පත්විය නොහැකියැයි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්වරයා මාර්තු 8 වැනිදා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ප්රධාන කාර්යාලයේදී පැවති මාධ්ය හමුවකදී කියා තිබුනේය.
‘‘අවතැන්ව සිටින පිරිස් නැවත පදිංචි කිරීමට කටයුතු කිරීම ජාතික ඒකාබද්ධතාවය සදහා අවශ්ය දේශපාලන විසදුම් ගෙන ඒම වැනි ප්රධාන කාරණා සම්බන්ධයෙන් ලංකා රජය ගෙන තිබෙන පියවර ඉතාමත් මන්දගාමී තත්වයක තිබෙන්නේ.’’ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්වරයා කීවේය.
ලංකාවේ පවතින තත්වය පිළිබද සාකච්ඡුා කිරීම සදහා දේශපාලන කටයුතු පිළබද එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ නියෝජ්ය මහ ලේකම්වරයා ඉදිරියේදී ලංකාවට පැමිණ ලංකාවේ ඉහළ නිලධාරීන් සමග සාකච්ඡුා කිරීමට කටයුතු කරනු ඇති බවද එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය ප්රකාශ කරයි.
‘‘මේ ක්රියාත්මක වන විජාතික කුමන්ත්රණ පිළිබදව දැන්වත් අපේ රටේ ජනතාව දැනුවත් වෙන්න ඕන. මේ විදියට ක්රියාත්මක වන විජාතික කුමන්ත්රණ පරාජය කිරීම සදහා අපි කටයුතු කළ යුතුයි.’’ වෛද්ය අමරසේකර පැවසුවේය.
By Sanjaya Nallaperuma
මාර්තු මැද වැසි.
පවතින උෂ්ණත්වය මඟ හරිමින් මාර්තු මැද වන විට වැසි ඇති වන කාළගුණ විද්යාඥ ගයනා හෙන්ඩවිතාරණ පැවසුවාය.
“ජනවාරි මාසයේ ඉන්දියාව හරහා හුළං හමන නිසා සීතලයි. නිරිත දිග මෝසම ටිකක් සක්රීය තත්ත්වය අඩු වුණා. එත් එක්කම සුළං තත්ත්වය අඩුවුණා . මේනිසා රස්නය දැනෙන්න පටන් ගත්තා. මේක සාමාන්ය තත්ත්වයක්. ගිය අවුරුද්දේ මීට වඩා මේ උෂ්ණත්වය තිබුණා. මාර්තු මැද වෙද්දී මේ තත්ත්වය අඩු වෙලා යාවි කියලා අපි හිතනවා. මොකද මාර්තු මැද වෙද්දි වර්ෂාව ලැබෙනවා.” හෙණ්ඩවිතාරණ පැවසුවාය.
කෙසේ වුවද මෙකී උෂ්ණත්ව තත්ත්වයට හේතුව වන්නේද සාමාන්ය මිනිසාගේ ක්රීයාකාරීත්වය බව කවුරුත් දන්නා කරුණකි. වනාන්තර හෙළි කිරීම් මේ තත්ත්වයට විශාල වශයෙන් බලපෑම් කර ඇති බවයි ඇය පවසන්නේ.
නාගරීකරණය මිහිකත උණූසුම් වීම සඳහා බලපාන බව කාළගුණ විද්ය දෙපාර්තු මේන්තුවේ හිටපු අධ්යක්ෂ ජේ ආර් අබේසිංහ පවසයි.
“ගස් වල ප්රභාසංස්ලේෂණ ක්රීයාවලිය නිසා රස්නය කියන දෙය අපට තේරෙන්නේ නැහැ. නමුත් ගොඩ නැගිලි වලට ප්රභාසංස්ලේෂණ කි්රයාවලියක් සිදු කරන්න බැහැ. මේ උණූසුම් කාළගුණය සෑම අවුරුද්දකම තිබුණත් මිනිස් ක්රීයාකාරකම් කියන දේත් මේ සඳහා එකතු වෙනවා.” හෙතෙම පැවසුවේය.
ඔහු පවසන පරිදි වනාන්තර හෙළි කිරීම වාහන වලින් පිටවන වායූ ද මේ සඳහා බලපෑම් කරනු ලබයි. අපේ්රල් 5 -15 දක්වා කාලයේ ලංකාවට ඉර මුදුන් වෙන කාලය බවයි හෙතෙම පවසන්නේ.
“අගනුවරට මේ තත්ත්වය ගොඩක් බලපෑම් කරනවා. මොකද සැලසුමක් නැති විදියට ගොඩනැගිලි ඉදිවෙනවා. ඒ වගේම වාහන වලින් පිටවන වාතය නිසාත් ඉන්න බැරි තත්ත්වයක් උදා වෙලා තියෙන්නේ. මේ දේවල් හරියට සැළසුම් කරලා කළානම් මේ තත්ත්වයන් අවම කර ගන්න තිබුණා.” සේනාධීර පැවසුවේය.
බැලූ බැලූ තැන කොන්ක්රීට් බැම් වලින් වටවු නිසාවෙන් ගස් කොළන් ප්රමාණය මද නිසාවෙනුත් මෙම තත්ත්වයට මුහුණ දීමට අගනුවර ජනතාවට සිදු වූ බවයි හෙතෙම පවසන්නේ.
කාළගුණික විපර්යාසයක් වුවද මේ ඇතිවන තත්ත්වයට මුහුණ පෑමේ හැකියාව යම් තාක් දුරට හෝ පවතින්නේ ජනතාව අත බවයි සේනාධීර පවසන්නේ.
“මේ අවුරුද්දෙ පෑවිල්ල ටිකක් වැඩියි වගේ දැනෙනවා. මොකද ගිය අවුරුද්දේ මේ වෙද්දී වතුර නැතිව ගියේ නැහැ. දැන් අපිට බොන්න වතුර නැහැ.” ළිං හිදිලා. කුරුණැගල කුසුම් ආරියවතී පැවසුවාය.
ඇය පවසන පරිදි ඉදිරියේදී එනම් ලබන වර්ෂය වන විට මෙම තත්ත්වය ලංකාව පුරාවට විශාල බලපෑමක් එල්ල කරන්න්ක් වියි හැකිය.
“අපට කවදාවත් වතුර වල අඩුවක් තිබුණෙ නැහැ. මේ වතාවේ ගොවිතැනවත් කර ගන්න බැරිව ඉන්නේ. වැව් පවා හිදිලා. මිනිස්සු ගොවිතැන් කළොත් නාන්න සතුන්ට බොන්නවත් නැතිව යනවා.” අය පැවසුවාය.
